Vandrefalk (Falco peregrinus)
Vart funnet i slutten av august 2006 på Tegle i Time. Vengjen var brekt, og den vart teken med til dyreklinikken på Tu. Bruddet var så alvorleg at det var umogleg å reparere. Fuglen måtte derfor avlivast.

Vandrefalk (Falco peregrinus)
Blei funnet av Gunnar Gunnersen. tilstanden var veldig dårleg, og den klarte ikkje å stå oppreist. Første dagene vart den matet, men spiste sjølv etter kvart. Dessverre døydde den etter ei veke.

Perleugle (Aegolius funereus)
Vart påkjørt mellom Sandnes og Høle i november 2005. Det var ingen synlege skader på den, og den fløy greit. I skumringa slapp vi den, og den fløy fint opp i eit av trærne i hagen. Der sat den ei stund, men forsvann litt seinare på kvelden.

Jaktfalk (Falco rusticulus)
Blei fanget sittende på ein terasse på Nærbø i oktober 2005. Den var avmagret, men ellers ingen synlege skader. Etter å ha levd på høner i ei veke, så kom den seg på vengjende igjen. Denne falken fekk seg også ein artikkel i Jærbladet.

Spurvehauk (Accipiter nisus)
Fekk ein telefon i september 2005 frå Lars Jan Nord-Varhaug, om ein spurvehauk som sat skada i fjøset deira. Den fekk være i bur nokre dagar, og fekk seg god mat, og det var ikkje lenge før den kunne fly igjen. Den fekk friheten tilbake etter omlag ei veke.

Hønsehauk (Accipiter gentilis)
Hauken vart funnet hengende i eit gjerde på Lerbrekk (hausten 2004). Tre gutar kom med den. Den var veldig avmagret, og i dårleg tilstand, og døde etter nokre få dagar.

Hubro (Bubo bubo)
Fuglen vart funnen hengande fast i nettet på bosplassen på Sele 3.2.2003 av ein av dei ansatte. Etter behandling på dyreklinikken på Tu prøvde me å sleppa den i kveldinga, men då den ikkje kunne fly tok eg den med heim til pleie. Etter to veker vart den sluppet fri igjen. Det har vert fleire artiklar i Jærbladet om hubroen, og Dagbladet hadde og ein liten artikkel med bilete. Omtrent 110 personar har vert innom og sett på den, fleire har vert både to og tre gonger.

Alkekonge (alle alle)
Alkekongen vart funnet oljeskada i byrjinga av februar (2003) og vart teken hand om av ein familie på Bryne. Dei kom til meg med den på onsdag. Den så ikkje så god ut om kvelde, skalv ein del og virket litt slapp. Om morgonen var den heller ikkje heilt pigg, men tok seg eit bad i ny og ne likevel. Då eg kom heim frå arbeid om kvelden var den død.

Hønsehauk (Accipiter gentilis)
Hauken vart funnet avmagra på Stavnheim på Vigrestad. Karl Johan Bø frå Hå kommune kom med den. Den sette seg fint til i buret, men ville ikkje spise av den døde fuglen den vart servert. Etter bare nokre timer la den seg ned og byrja å vri på hovudet slik eg har sett mange fugler gjer før dei døyr, og kort tid etterpå trakk den sitt siste sukk.

Jordugle (Asio flammeus)
Denne ugla vart funnet på Ueland, Varhaug i byrjinga av januar 2003. Den sat i vegkanten med brukket vengje. Då eg fekk den vurderte eg litt at og fram om det var vits i å prøve å redde den, då bruddet sat langt inne mot kroppen og virket komplisert. Problemet løyste seg sjølv same dagen då ugla døydde av seg sjølv.

Kattugle (Strix aluco)
Ugla vart funnet avmagra i Stavanger i desember 2002, og via museet kom den til meg. Det var veldig vanskeleg å få mat i den, så den måtte tvangsforast med litt kjøt og vatn. Sjølv om den tok lite næring til seg klarte den seg greitt, og den vart sluppet etter omlag to veker. Med det samme klarte den ikkje å fly så langt, men etterkvart fekk den meir luft under vengene og forsvann.

Lomvi (Uria aalge) og Alkekonge (alle alle)
I februar 2002 fekk eg inn to lomvier og ein alkekonge som alle var oljeskada. Den eine lomvien måtte avlivast med det same, mens den andre levde 5 dager før den døydde. Alkekonge levde heller ikkje så lenge sjølv om den såg frisk nok ut då den kom, og den ikkje hadde fått så veldig mykje olje på seg. Det ser ut til at det er vanskeleg å få desse oljeskada fuglane til å overleve.

Knoppsvane (Cygnus olor)
Ein ungfugl eg fekk inn hausten 2001. Den var avmagret og tydeleg sjuk. Foring vart forsøkt, men den døydde etter kort tid.

Tårnfalk (Falco tinnunculus)
Fuglen landa 18. oktober 2001 på ein engelsk båt midt mellom England og Norge. Båten var på veg til Stavanger. På båten klarte fuglen å skada vengjen, og dei kontakta museet som igjen kontakta meg. Morten Keersbergen tok den med til Revestasjonen, og Morten Tjemsland, som var med å ringmerka den dagen, tok den med til dyreklinniken på Tu. Noko meir enn ein sårskade vart registrert, og den fekk antibiotika og vart bandasjert. Sjølv om skaden ikkje virket stor, så hang likevel vengjen nokså stygt. Etter tre veker døydde fuglen.

Sildemåke (Larus fuscus)
Fekk på våren 2001 ein telefon frå Morten Keersbergen om ein merkeleg fugl som gjekk rundt på ein åker på Vigrestad, og dei lurte på om nokon kunne sjekke kva det var for noko. Slik dei beskreiv den var det ikkje så lett å tippe kva art det dreia seg om, og i tillegg skulle den være ganske tam. Det visa seg å væra ein sildemåke som var dekka av eit eller anna seigt belegg. Det virka som om den hadde falle oppi noko med heile seg. Eg tok den heim, fyllte opp badekaret og prøvde å få den rein. Det var ikkje så lett å få stoffet av, og fuglen var veldig forkommen etterpå. Resten av dagen stod den med bøygd hovud og såg ut som om den tykte synd på seg sjølv. Neste morgon var den død.

Rugde (Scolopax rusticola)
Vart funnet ved Stavanger 3. mars 2001 av folk frå Notodden. Via fuglevakta fann dei fram til meg, og dei kom innom med den på vegen austover. Den var veldig avmagra, det verste eg har kjent på levande fugl. Men den virket elles etter forholda ganske kvikk, men den la seg fort ned, så den hadde nok ikkje så mykje krefter. Eg fekk i den litt flytande føde, og den var i brukbar form ved siste sjekk om kvelden. Neste morgon var den dessverre død.

Sangsvane (Cygnus cygnus)
Denne ungfuglen vart funnet avmagra på Brusand 11.2.2001. Vekta ved ankomst var på 5,2 kg, noko som skulle gje den gode muligheter for å overleve. Den ville ikkje ete sjølv, så eg tvangsfora den med røyr nedover halsen. Drikka bestod av eit kosttilskudd med druesukker dei brukar i landbruket. Dette pulveret rørte eg ut i vatn. Litt oppbløytt brød fekk den og stappa ned i halsen. På onsdag kveld var den veldig svak, og torsdag morgon var den død.

Tårnfalk (Falco tinnunculus)
Fuglen vart funnen ved Haukali med brekt veng. Den hadde svensk ring rundt foten. Etter røntgen og spjelking såg ting greitt ut, men den låg dessverre død neste morgon.

Vandrefalk (Falco peregrinus)
Fuglen kom inn via dyrebeskyttelsen, og vart funnen på Tjelta i Sola. Den hadde eit sår på foten, men elles ingen synlege skader. Etter ein antibiotika kur vart den sleppt fri etter om lag tre veker.

Vandrefalk (Falco peregrinus)
Fuglen vart funnen på Nærland på Nærbø, og det såg ut til at det var snakk om eit brot i vengen. Røntgen viste av det bare var eit lite sår i vengen, men røntgenbilete viste også at grunnen var at den var skoten på. I kroppen hadde den to haglkuler, men det gjekk greitt likevel. Den vart sleppt etter tre veker, og tok til vengene på ein flott måte.

Jaktfalk (Falco rusticulus)
Den fuglen eg har hatt som har fått mest oppmerksomhet. TV-Vest var og filma, og mange tok turen for å sjå på den både undervegs, og ikkje minst då den vart sleppt. Den vart funnen, nedanfor reiret, med brekt fot, og eg hadde den i pleie i to og ein halv månad.

Sivhauk (Circus aeruginosus)
Vart funnet på Skretting på Varhaug med brekt veng. Det vart sett inn ei splint i vengen, og det tok nesten to månader før den var klar til å få friheten tilbake.

Kattugle (Strix aluco)
Vart funnen i Kleppelunden, med ein betennelse som hadde klistret igjen augene. Den vart behandla med augedråpar og antibiotika. Under forsøk på mating døydde den, og det visa seg at den var svært opphovna i halsen, slik at den ikkje klarte å svelga.

Hornugle (Asio otus)
Den vart påkøyrd av ein bil på Nærbø, og brakk vengen heilt inne ved festet på kroppen. Det vart vurdert som umogleg å få den på vengene igjen, og den vart derfor avliva.

Jordugle (Asio flammeus)
Vart funnen med brot på vengen i nærleiken av Klepp. Etter operasjonen vakna den aldri skikkeleg etter narkosen. Den døde om lag tre timar etter at den vart bedøva.

Lomvi (Uria aalge)
Vart funnen med oljeskader i januar 1999. Etter grundig vask, og pleie, vart den sett fri ei veke seinare ved Nærlandstrand.

Spurvehauk (Accipiter nisus)
Den første eg hadde i pleie (februar-mars 1998), og kom til meg via fuglevakta. Den vart funnen i Stavanger. Stavanger Aftenblad skreiv ein artikkel då den vart sleppt.